Birgün bir poyraz eser kalbinde,güneş batıdan doğar,nefesi kalbinden alıp verirsin vs vs. sanarsın işte o anlamsız değişik duyguların tek bir tarifi vardır.Ne bilimseldir ne de başka birşeyle tarif edebilirsiniz...O aşk'tır.

O anda aşkı vücudunun her yerinde sonsuzca hissedersin.Kendini ölümsüz sanarsın,belkide ölmüşsündür ama kalbin hep biri için durmadan atar.Bu aşkıda ister istemez hayatın en güzel zamanlarında,en güzel şekilde yaşamak istersin.Sevgiden,hoşlantıdan öte yaşarsın ama bazen hiçbirşey yetmez ve o aşkı kalbinde sessizce yaşamak zorunda kalırsın.Diline kelepçeler vurulur.Uykularında sonsuz bir kaçamak yaşarsın.Peki neden ?

Bu sorunun cevabı yine aşk'tır.Bütün cevapsız soruları onda bulursun...Çünkü aş kolay değildir.Bazen çok acı çekmen gerekir ki aşkın gücünü hissedebilesin.Yani ''aşk için ölmeli,aşk o zaman aşk.'' sözü doğru bir sözdür...Daha nice sözler,destanlar yazılır uğruna ama hiçbiri kalbindeki güzelliği hissettiremez sana.

Ben daha hayatımın baharında,gençliğimin hırçın rüzgarında aşık oldum.Belkide olmam gerekiyordu.Ama ben gerektiği için aşık olmadım ki kimsede böyle aşık olamaz...Kalbin sana birgün süpriz yapar: ya aşık olur yada durmayı seçer...İşte benim kalbim bana o süprizi aşık olarak ve hayata birde o pencereden bakmamı sağlayarak yaptı.O pencere öyle bir pencereki sana hayatın zorluklarını anlamlı,biraz hoyratça,biraz çılgınca,birazda duygu yoğunluklarıyla anlatır.

Birgün bakarsın ve karşındaki insanla sanki hayatınızın her alanı ortaktır.Ama bu sadece fiziksel yada düşsel değildir.Tamamen aradaki gizli bir kalp bağıdır.Sanki birbirleri için atıyorlar gibidir.Bu seni onunla aldığın her nefeste biraz daha mutlu eder.Etmelidirde yoksa aşkın güzelliğini nereden bileceksinki.

Ama aşk hep böyle güzellikler yaşatmayabilir.Bazen yorgun düşer ve beyninin komutlarına takılır.O zamanda üzüntüler,pişmanlıklar başlar.Ama şu bir gerçektirki o pişmanlığa inanırsan sen gerçek bir aşık değilsindir.Çünkü aşkta pişmanlık olmaz...Ama kalbin bu yorgunluğu pek uzun sürmüyor ve aşk kazanıyor.Dinlendikten sonra  bir bakıyorsunki o kadar çok sevmek yetmemiş...

Ben çok fena bir zamanda yakalandım aşkın varlığına ve onu doya doya yaşadım.Sonu nasıl oldu derseniz olmadı derim.Çünkü aşkın sonu yoktur.Hep içinde biyerlerde gizli kalır.Ama bu yazımı yazabilmem bile hala aşık olduğumun bir göstergesidir...